บด, บดทะ-

ข้อความเรื่องหนึ่ง ๆ หรือตอนหนึ่ง ๆ เช่น บทที่ ๑ บทที่ ๒

(n., combining form) A section, passage, or chapter of a text; e.g., Section 1, Section 2.

(ป. ปท).

From Pali: pada

กำหนดคำประพันธ์ที่ลงความตอนหนึ่ง ๆ เช่น โคลง ๔ สุภาพ ๔ บาท เป็น ๑ บท

(Combining form) A stanza; a defined unit of verse; e.g., a four-foot khlong saphap constitutes one stanza.

(ป. ปท).

From Pali: pada

คำที่ตัวละครพูด เช่น บอกบท

(Combining form) The lines spoken by a character in drama; e.g., บอกบท = to prompt an actor with their lines.

(ป. ปท).

From Pali: pada

คำประพันธ์ที่เขียนขึ้นสำหรับเล่นละคร มีทั้งบทร้องและบทเจรจา เช่น บอกบท เขียนบท

(Combining form) A dramatic script or play text, comprising both sung and spoken parts; e.g., บอกบท = to prompt from script, เขียนบท = to write a script.

(ป. ปท).

From Pali: pada

คราว, ตอน, ในคำเช่น บทจะทำก็ทำกันใหญ่ บทจะไปก็ไปเฉย ๆ บทจะตายก็ตายง่ายเหลือเกิน.

(Combining form) Occasion, instance; used to indicate the moment when one decides to do something; e.g., บทจะทำก็ทำกันใหญ่ = when they decide to act, they go all out.

(ป. ปท).

From Pali: pada

บด, บดทะ-

แบบ

เท้า, รอยเท้า, เช่น จตุบท, ในบทกลอนใช้ประสมกับคำอื่น ๆ หมายความว่า เท้า คือ บทบงกช บทบงสุ์ บทมาลย์ บทรัช บทเรศ บทวเรศ บทวลัญช์ บทวาร บทศรี บทามพุช, (ดูคำแปลที่คำนั้น ๆ).

(n., combining form) Foot, footprint; e.g., จตุบท = quadruped; in verse, combined with other words to mean "foot": บทบงกช, บทบงสุ์, บทมาลย์, บทรัช, บทเรศ, บทวเรศ, บทวลัญช์, บทวาร, บทศรี, บทามพุช (see respective entries).

(ป. ปท).

From Pali: pada

• article 
• chapter 
• verse 
• stanza