ปล้อง
bplɔ̂ɔng
Romanization scheme
Meaning of the word in a Thai dictionary
1.
น.
ปฺล้อง
ช่วงระยะระหว่างข้อของไม้ไผ่หรืออ้อย ฯลฯ, โดยปริยายใช้เรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น คอปล้อง คือ คอที่มีริ้วรอยเห็นเป็นปล้อง ๆ.
2.
น.
ปฺล้อง
ชื่อหญ้าชนิด Hymenachne amplexicaule (Rudge) Nees ในวงศ์ Gramineae ชอบขึ้นในที่ชื้นแฉะ ต้นเป็นข้อ ๆ มีไส้ในระหว่างข้อเป็นปุยขาว.
3.
มะเดื่อปล้อง. (ดู มะเดื่อ).
ความหมายที่เกี่ยวข้อง ดู มะเดื่อ