ทำให้แยกออกจากกันตามยาวด้วยมีดหรือขวานอย่างผ่าฟืน, โดยปริยายหมายถึง กิริยาที่ทำให้แยกออก เช่น ผ่าฝี ผ่าปากม้า

To split lengthwise with a knife or axe, as when splitting firewood; figuratively, any act causing separation, e.g. to lance a boil, to open a horse's mouth.

แหวกเข้าไป เช่น ผ่าเข้าไป

To push or force one's way through; e.g. to push through and enter.

ฟาดฟันลงไป

To strike or slash downward.

ปาก

ทำสิ่งที่ไม่น่าจะทำหรือในลักษณะที่ไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น เช่น วิ่งผ่าเข้าไปกลางวง แทนที่จะเล่นกันอยู่ข้างล่าง ผ่าขึ้นไปอยู่บนยอดไม้.

To do something that ought not to be done, or to behave in an inappropriate manner; e.g. running straight into the middle of a gathering (instead of staying at the periphery), or climbing to the very top of a tree (when one should have stayed below).

• cleave 
• hew 
• split 
• cut 
• chew 
• chop 
• slice 
• cut in two 
• cut open 
• slit 
• split open 
• make an incision 
• separate by force 

ทําให้แยกออกจากกันตามยาวด้วยมีดหรือขวาน

chop

ชาวนาผ่าฟืนเพื่อนำไปเป็นเชื้อเพลิงในการหุงต้ม