กัดเหวี่ยงหรือสะบัดไปมา เช่น แมวฟัดหนู, เหวี่ยง เช่น ถูกรถฟัดเสียสะบักสะบอม

(v.) To bite and shake or fling from side to side, e.g., a cat shaking a mouse; to knock or hurl, e.g., to be struck by a vehicle and badly battered.

กระทบ เช่น ท้ายเรือฟัดกัน นมยานฟัดอก

To knock against, bump into; e.g., the sterns of boats banging together; sagging breasts slapping against the chest.

คล้องจองกัน, สัมผัสกัน, เช่น กลอนฟัดกัน

To rhyme, to correspond (in verse); e.g., กลอนฟัดกัน (verses that rhyme with one another).

ปาก

ต่อสู้ เช่น เด็กฟัดกัน

To fight, to scuffle; e.g., เด็กฟัดกัน (children fighting each other).

กิน เช่น วันนี้ฟัดก๋วยเตี๋ยวไปซะ ๓ ชาม.

(Colloquial) To eat, to wolf down; e.g., วันนี้ฟัดก๋วยเตี๋ยวไปซะ ๓ ชาม (today I wolfed down three bowls of noodles).

เรียกกุ้งแห้งที่เอาเปลือกออกแล้ว ว่า กุ้งฟัด, กุ้งฝัด ก็ว่า.

(adj.) Designating dried shrimp from which the shells have been removed; called กุ้งฟัด or กุ้งฝัด.

• wrestle 
• hurl 
• fight 
• struggle 
• contend 
• throw 

• cuddle 

fight

ปลากัดพุ่งเข้าฟัดกันอย่างดุร้าย

เหวี่ยงแรงๆ, สะบัดไปมา

swing

พังพอนใช้ฟันแหลมฟัดหัวงูอย่างสุดแรง