ฟุ้ง, ฟุ้งซ่าน, เหลิง

(v.) To be puffed up, conceited; to be arrogant; to let success go to one's head.

อืดขึ้น, พองขึ้น.

To swell up; to become bloated or distended.

มากเกินควร, มากเกินไป, เช่น คะแนนเฟ้อ

(adj.) Excessive; more than warranted; inflated; e.g. คะแนนเฟ้อ inflated scores.

เรียกอาการที่ลมในกระเพาะตีขึ้นเพราะอาหารไม่ย่อยและเป็นพิษว่า ท้องเฟ้อ

Used in the compound ท้องเฟ้อ: indigestion accompanied by bloating, caused by gas rising in the stomach from undigested or fermenting food.

เรียกภาวะทางเศรษฐกิจที่ปริมาณเงินหมุนเวียนในประเทศมากเกินไป ทำให้ราคาสินค้าแพงและเงินเสื่อมค่า ว่า เงินเฟ้อ.

Used in the compound เงินเฟ้อ: an economic condition in which an excessive volume of money in circulation causes prices to rise and the currency to depreciate; inflation.

• be bloated 
• inflate 
• become full of gas 

• extravagant 
• excessive 

• full of gas
• inflated 

• inflationary

(เงิน) ลดค่าลง

(currency) inflate

ตอนนั้นเงินเฟ้อมาก พอสิ้นสงครามก็กลับสู่สภาพเดิม