หัวใจ

อวัยวะภายในสำหรับฉีดเลือดให้หมุนเวียนเลี้ยงร่างกาย

(n.) The heart; the internal organ that pumps blood to circulate and nourish the body.

ใจ, สิ่งที่มีหน้าที่รู้ รู้สึก นึก และคิด, เช่น เขาทำอย่างนี้เหมือนเป็นคนไม่มีหัวใจ

(n.) The mind; the heart as the seat of perception, feeling, thought, and reason (e.g., "he behaves as though he has no heart").

ส่วนสำคัญแห่งสิ่งต่าง ๆ

(n.) The core; the most essential part of something; the heart of the matter.

อักษรย่อของหลักธรรมหรือข้อความต่าง ๆ ที่ผูกไว้เพื่อกำหนดจำได้ง่าย นิยมว่าเป็นของขลัง เช่น หัวใจอริยสัจ ว่า “ทุ. ส. นิ. ม.” หัวใจนักปราชญ์ ว่า “สุ. จิ. ปุ. ลิ.” หัวใจเศรษฐี ว่า “อุ. อา. ก. ส.”.

(n.) An acronym formed from the initial letters of Dhamma principles or other passages, used as a mnemonic device and traditionally regarded as a sacred charm; e.g., หัวใจอริยสัจ (Four Noble Truths) = "ทุ. ส. นิ. ม."; หัวใจนักปราชญ์ (scholar's maxim) = "สุ. จิ. ปุ. ลิ."; หัวใจเศรษฐี (merchant's maxim) = "อุ. อา. ก. ส.".

• heart 

• core 
• nucleus 
• gist 
• heart (fig.)