ส่วนบนสุดของร่างกายของคนหรือสัตว์

(n.) The uppermost part of the body of a person or animal; the head.

ส่วนของพืชพันธุ์บางอย่างตอนที่อยู่ใต้ดิน เช่น หัวหอม หัวผักกาด, ส่วนที่อยู่ใต้ดินของพืชบางชนิด เป็นที่เกิดต้นอ่อน

The underground portion of certain plants, e.g., an onion bulb, a radish or turnip; the underground part of certain plants from which new shoots arise (a bulb, corm, or tuber).

ส่วนเริ่มต้นที่เป็นวงของตัวหนังสือ

The initial looped stroke that begins a Thai written character.

ส่วนแห่งสิ่งของบางอย่างที่อยู่ข้างหน้า หรือข้างต้น หรือแรกเริ่ม เรียกว่า หัวของสิ่งนั้น ๆ เช่น หัวเรือ หัวถนน หัวที

The front, top, or leading part of an object, called the หัว (head) of that thing; e.g., the bow of a boat, the beginning of a road, the locomotive of a train.

ช่วงแรกเริ่มของเวลา เช่น หัวปี หัววัน หัวคํ่า หัวดึก

The early or opening part of a period of time; e.g., the beginning of the year, the start of the day, early evening, the early part of the night.

ส่วนแห่งสิ่งของที่เป็นยอด เช่น หัวฝี, ส่วนแห่งสิ่งของที่ยื่นเด่นออกไป เช่น หัวแหลม หัวสะพาน

The tip or apex of something, e.g., the head of an abscess; a part of something that projects prominently, e.g., a cape or headland, a bridgehead.

ในการเล่นปั่นแปะหรือโยนหัวโยนก้อย เรียกสมมุติด้านหนึ่งของเงินปลีกว่า ด้านหัว คู่กับ ด้านก้อย

In the coin-spinning game (ปั่นแปะ) or heads-and-tails (โยนหัวโยนก้อย), the conventionally designated "heads" side of a small coin, paired with ด้านก้อย (tails).

ส่วนที่ตรงข้ามกับหางหรือท้าย เช่น หัวแถวหางแถว หัวเรือ, ส่วนที่ตรงข้ามกับ ก้น ในความว่า หัวหวานก้นเปรี้ยว

The part opposite the tail or end; e.g., the head of a queue (contrasted with the tail), the bow of a boat; also the part opposite the bottom (ก้น), as in the expression "sweet at the top, sour at the bottom."

ส่วนที่เป็นแก่นสาร เช่น หัวยา หัวเหล้า.

The concentrated or essential part of something; e.g., the active ingredient of a medicine, the high-strength or pure portion of spirits.

สติปัญญา, ความสามารถพิเศษ, ความคิดริเริ่ม, เช่น เด็กคนนี้มีหัวทางดนตรี

(n.) Intelligence; special aptitude; creative initiative; e.g., this child has a talent for music.

ผู้ที่มีความคิดหนักไปทางใดทางหนึ่ง เช่น หัวกฎหมาย

A person whose thinking or inclination leans strongly toward a particular field or direction; e.g., หัวกฎหมาย "legally-minded."

ปัญญา, ความคิด, เช่น หัวดี หัวไว.

Intelligence; intellect; e.g., หัวดี "bright, clever," หัวไว "quick-witted."

โบ

เปล่งเสียงแสดงความขบขัน ดีใจ ชอบใจ เป็นต้น, หัวเราะ หรือ หัวร่อ ก็ว่า, ใช้ว่า หวัว หวัวเราะ หรือ หวัวร่อ ก็มี.

(v.) To laugh; to emit sounds expressing amusement, delight, or pleasure. Also หัวเราะ or หัวร่อ; variant forms หวัว, หวัวเราะ, and หวัวร่อ are also in use.

• head 
• pate (inf.) 

• top 
• tip 
• extremity 
• end