โหน

ก.

โหนฺ

เหนี่ยวห้อย, เอามือเหนี่ยวให้ตัวลอยขึ้นไป

ปาก

ประจบประแจง เช่น เขามีนิสัยชอบโหนผู้บังคับบัญชา.

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ