จำทวย

ก.

โบ

ประจำหมู่.

ก.

กลอน

ถือ, ถืออาวุธร่ายรำ, เช่น จำทวยธนูในสนาม (สมุทรโฆษ).

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ