พักตร-

น.

พักตฺระ-, พัก

ราชา

หน้า, ใช้ว่า พระพักตร์.

(ส. วกฺตฺร).

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ