จาน

ภาชนะรูปแบน ๆ สำหรับใส่สิ่งของต่าง ๆ, ลักษณนามเรียกจานที่ไม่มีอะไรบรรจุว่า ใบ หรือ ลูก เช่น จานใบหนึ่ง จาน ๒ ลูก, ลักษณนามเรียกสิ่งของที่บรรจุอยู่ในจานว่าจาน เช่น ข้าวจานหนึ่ง ข้าว ๒ จาน, เรียกของที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น จานเสียง, เรียกมะเขือชนิดหนึ่ง ว่า มะเขือจาน, คู่กับ มะเขือถ้วย.

(n.) A flat vessel for holding various items. Classifier for an empty plate: ใบ or ลูก (e.g., จานใบหนึ่ง 'one plate', จาน ๒ ลูก 'two plates'); classifier for a serving of food on a plate: จาน (e.g., ข้าวจานหนึ่ง 'one plate of rice'). Also applied to disc-shaped objects (e.g., จานเสียง 'gramophone record'). A variety of eggplant called มะเขือจาน, paired with มะเขือถ้วย.

เจือหรือปนด้วยน้ำ เช่น ข้าวจานนํ้า.

(v.) To dilute or mix with water (e.g., ข้าวจานน้ำ 'rice mixed with water').

ต้นทอง. (ดู ทอง ๒).

(n.) The ต้นทอง plant; see ทอง ๒.

• plate 
• dish 

• Flame of the Forest 
• Bastard Teak 
• Parrot Tree 
• Palash 
• Dhak 
• Palah 
• Butea monosperma 

ภาชนะรูปแบนๆ สำหรับใส่สิ่งของต่างๆ

plate

คนจีนจะไม่วางเศษอาหารไว้บนขอบจาน

plate

ฉันกินข้าว 2 จานเมื่อเช้านี้