เดี่ยว
dìiao
Romanization scheme
Meaning of the word in a Thai dictionary
1.
ว.
แต่ลำพังตัวโดยไม่มีใครหรืออะไรร่วมด้วย เช่น มาเดี่ยว ทำเดี่ยว ไล่เดี่ยว เทียมเดี่ยว, เรียกการเล่นกีฬาบางชนิดซึ่งมีผู้เล่นข้างละคน เช่น เทนนิสประเภทเดี่ยว แบดมินตันประเภทเดี่ยว.
2.
ก.
แสดงฝีมือการบรรเลงดนตรีคนเดียวโดยใช้ทางบรรเลงพิเศษ เช่น เดี่ยวปี่ เดี่ยวซอ เดี่ยวระนาด เดี่ยวเปียโน.
3.
น.
วิธีบรรเลงดนตรีด้วยทางเพลงที่ประดิษฐ์ขึ้นเป็นพิเศษนอกเหนือไปจากทางธรรมดา.
4.
น.
ช่วงความสูงของเรือนไทย, โดยปริยายหมายถึงบางสิ่งที่มีลักษณะสูงเช่นนั้น
5.
โบ
ส่วนสูงของเรือนตั้งแต่พื้นเรือนถึงขื่อ. (ปรัดเล), ปัจจุบันเรียกว่า เดี่ยวบน.