หมู่, เหล่า, เช่น ทวยราษฎร์.

(n.) A multitude, host, crowd; as in ทวยราษฎร์ (the populace, all the people).

ไม้ค้ำยันที่รับเต้า บางทีทำเป็นรูปนาค, คันทวย ก็เรียก

(n.) A wooden bracket or corbel supporting the eaves purlin (เต้า), sometimes carved in the form of a nāga. Also called คันทวย.

วัตถุอย่างหนึ่งเป็นคันสำหรับรองส่งเครื่องราชูปโภค เช่นขันใส่เงินทรงโปรยหรือพระสุพรรณศรีถวายพระมหากษัตริย์จากเบื้องตํ่าสู่ที่ประทับ เรียกว่า พระทวย.

(Royal vocabulary.) A ceremonial rod-handled implement used to raise royal requisites-such as a bowl of coins for the king to scatter or the royal golden vessel พระสุพรรณศรี-from a lower position up to the royal seat. Called พระทวย.

ระทวย, อ่อน, งอน, เช่น อันว่าไม้มีผลค่าค้อม ก็น้อมนวยทวยทอดมาเอง (ม. คำหลวง วนประเวศน์).

(adj.) Drooping, soft, gently curved. As in: "trees laden with fruit bend and droop gracefully of their own accord" (Mahachat Kham Luang, Wanapraves chapter).

• group 
• host 
• horde 
• company 

• handle extender 

• discouraged 
• weary 
• bored 

group

ทวยอาณาประชาราษฎร์ต่างแซ่ซ้องในพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช