ทาด, ทาตุ-

สิ่งที่ถือว่าเป็นส่วนสำคัญที่คุมกันเป็นร่างของสิ่งทั้งหลาย โดยทั่ว ๆ ไปเชื่อว่ามี ๔ ธาตุ ได้แก่ ธาตุดิน (ปฐวีธาตุ) ธาตุนํ้า (อาโปธาตุ) ธาตุไฟ (เตโชธาตุ) ธาตุลม (วาโยธาตุ) แต่ในทางพระพุทธศาสนาถือว่าสิ่งที่มีชีวิตเพิ่มอีก ๒ ธาตุ คือ อากาศธาตุ (ที่ว่าง) และวิญญาณธาตุ (ธาตุรู้).

(n.) Element; a fundamental constituent forming the body of all things. Generally four elements are recognised: earth (paṭhavīdhātu), water (āpodhātu), fire (tejodhātu), and wind (vāyodhātu). In Buddhism, two additional elements apply to living beings: space (ākāsadhātu) and consciousness (viññāṇadhātu).

(ป.).

From Pali.

ทาด, ทาตุ-

กระดูกของพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระอรหันต์ โดยทั่ว ๆ ไปเรียกรวม ๆ ว่า พระธาตุ, ถ้าเป็นกระดูกของพระพุทธเจ้า เรียก พระบรมธาตุ หรือ พระบรมสารีริกธาตุ, ถ้าเป็นกระดูกส่วนใดส่วนหนึ่งของพระพุทธเจ้า ก็เรียกตามความหมายของคำนั้น ๆ เช่น พระอุรังคธาตุ พระทันต-ธาตุ, ถ้าเป็นผมของพระพุทธเจ้า เรียกว่า พระเกศธาตุ, ถ้าเป็นกระดูกของพระอรหันต์ เรียกว่า พระธาตุ

(n.) Sacred relics; the bones of the Buddha, Paccekabuddha, and Arahants, collectively termed phra that. Bones of the Buddha specifically are called phra borom that or phra borom sarīrika that; individual bones are named by body part, e.g., phra urangkha that (chest-bone relic), phra than that (tooth relic); hair of the Buddha is phra ket that; bones of an Arahant are phra that.

ชื่อคัมภีร์ในพระพุทธศาสนาซึ่งว่าด้วยธาตุ เช่น ธาตุกถา ธาตุปาฐ.

Name of Buddhist canonical texts dealing with the elements (dhātu); e.g., Dhātukathā, Dhātupāṭha.

(ป., ส.)

From Pali and Sanskrit.

เจดีย์ที่บรรจุกระดูกคนที่เผาแล้ว.

A stupa (chedi) enshrining the cremated bones of a person.

ทาด

วิทยา

สารเนื้อเดียวล้วนซึ่งประกอบด้วยบรรดาอะตอมที่มีโปรตอนจำนวนเดียวกันในนิวเคลียส เช่น ธาตุออกซิเจน ธาตุคาร์บอน.

(n.) (Chemistry) Element; a pure substance composed entirely of atoms having the same number of protons in the nucleus; e.g., oxygen, carbon.

ทาตุ-, ทาด

รากศัพท์ของคำบาลีสันสกฤตเป็นต้น เช่น ธาตุ มาจาก ธา ธาตุ ในความว่า ทรงไว้ สาวก มาจาก สุ ธาตุ ในความว่า ฟัง กริยา มาจาก กฤ ธาตุ ในความว่า กระทำ.

(n.) (Linguistics) Root; the verbal root of Pali, Sanskrit, and related languages; e.g., dhātu from root dhā- 'to hold'; sāvaka (disciple) from su- 'to hear'; kriyā (verb/action) from kṛ- 'to do'.

• component 
• essence 
• element 
• constituent 
• factor 

• simple substance [f]
• element 

• substance 
• reality 
• natural condition
• essence 
• character 
• nature 

• reliquary
• pagoda containing relics
• stupa containing relics
• relic of the Buddha

• root of a word 
• root 

สารเนื้อเดียวล้วนซึ่งประกอบด้วยบรรดาอะตอมที่มีโปรตอนจำนวนเดียวกันในนิวเคลียส

substance

คาร์บอนเป็นธาตุชนิดหนึ่ง

(บาลี)

สิ่งที่ถือว่าเป็นส่วนสำคัญที่คุมกันเป็นร่างของสิ่งทั้งหลาย โดยทั่วๆ ไปเชื่อว่ามี 4 ธาตุ ได้แก่ ธาตุดิน ธาตุน้ำ ธาตุไฟ ธาตุลม

element

คนทั่วไปเชื่อว่าสิ่งมีชีวิตในโลกประกอบด้วยธาตุดินน้ำลมไฟอยู่ภายในร่างกาย

(บาลี)