บูร

น.

บูน

บุระ, กำแพงที่มีป้อมค่าย เช่น ตรีบูร, หอ, วัง, เมือง เช่น ทางใดพงาเอารสราช เจ้าจักยาตรยงงบูร (ม. คำหลวง มหาราช).

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ