ระแหง
rá-hɛ̌ɛng
Romanization scheme
Meaning of the word in a Thai dictionary
1.
น.
รอยแยกขนาดแคบ ๆ ของแผ่นดินเป็นต้นที่แยกออกจากกัน เช่น ดินเป็นระแหง แตกระแหง.