ระแหง
раˇ-хэ̄нг´
Romanization scheme
Значение слова в тайском толковом словаре
1.
น.
รอยแยกขนาดแคบ ๆ ของแผ่นดินเป็นต้นที่แยกออกจากกัน เช่น ดินเป็นระแหง แตกระแหง.