язык средство общения

ถ้อยคำที่ใช้พูดหรือเขียนเพื่อสื่อความของชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง เช่น ภาษาไทย ภาษาจีน หรือเพื่อสื่อความเฉพาะวงการ เช่น ภาษาราชการ ภาษากฎหมาย ภาษาธรรม

(сущ.) Слова, используемые в устной или письменной речи для передачи смысла в рамках определённой группы людей, напр. тайский язык, китайский язык; или в специализированной сфере, напр. официальный язык, язык права, религиозный язык.

เสียง ตัวหนังสือ หรือกิริยาอาการที่สื่อความได้ เช่น ภาษาพูด ภาษาเขียน ภาษาท่าทาง ภาษามือ

Звук, письменный знак или жест, передающий смысл; язык. Напр.: устный язык, письменный язык, язык тела, язык жестов.

โบ

คนหรือชาติที่พูดภาษานั้น ๆ เช่น มอญ ลาว ทะวาย นุ่งห่มและแต่งตัวตามภาษา (พงศ. ร. ๓)

Человек или народ, говорящий на том или ином языке. Напр.: моны, лаосцы и давейцы одеваются по обычаю своего народа. (Ист.: Королевские хроники, правление Рамы III)

คอม

กลุ่มของชุดอักขระ สัญนิยม และกฎเกณฑ์ที่กำหนดขึ้นเพื่อสั่งงานคอมพิวเตอร์ เช่น ภาษาซี ภาษาจาวา

Совокупность наборов символов, соглашений и правил, установленных для управления компьютером; язык программирования. Напр.: язык C, язык Java.

โดยปริยายหมายความว่า สาระ, เรื่องราว, เนื้อความที่เข้าใจกัน, เช่น ตกใจจนพูดไม่เป็นภาษา เขียนไม่เป็นภาษา ทำงานไม่เป็นภาษา.

(Перен.) Суть, связное содержание или смысл, понятный собеседнику. Напр.: так испугался, что не мог говорить связно; писать бессвязно; работать бестолково.

• language 
• speech 
• tongue 
• lingo 

เสียงหรือกิริยาอาการที่ทำความเข้าใจกันได้, ถ้อยคำที่ใช้พูดกัน

language

ปัญหาชายแดนภาคใต้มีสาเหตุมาจากความไม่เข้าใจซึ่งกันและกันในเรื่องของภาษา ระหว่างไทยพุทธ และคนมุสลิม