ตะพาย
dtà-paai
Romanization scheme
Meaning of the word in a Thai dictionary
1.
ก.
แขวนบ่า, ห้อยเฉียงบ่า, เช่น ตะพายย่าม, สะพาย ก็ว่า
2.
เรียกกิริยาที่เอาเชือกร้อยช่องจมูกวัวควายที่เจาะ ว่า สนตะพาย, ใช้โดยปริยายแก่คนว่า ถูกสนตะพาย หรือ ยอมให้เขาสนตะพาย หมายความว่า ถูกบังคับให้ยอมทำตามด้วยความจำใจ ความหลง หรือความโง่เขลาเบาปัญญา
3.
เรียกเชือกที่ร้อยจมูกวัวควายว่า สายตะพาย.
4.
น.
ช่องจมูกวัวควายที่เจาะสำหรับร้อยเชือก
5.
เรียกลายที่เป็นทางจากจมูกขึ้นไปทั้ง ๒ ข้างของนกกระทา.