ผึ่ง
pʉ̀ng
Romanization scheme
Meaning of the word in a Thai dictionary
1.
น.
ชื่อเครื่องมือสำหรับถากไม้ชนิดหนึ่ง รูปคล้ายจอบ.
2.
ก.
เอาไว้หรือให้อยู่อย่างเปิดเผย เพื่อให้ได้รับแดด ลม นํ้าค้าง เป็นต้น เช่น ผึ่งแดด ผึ่งลม.
3.
ว.
ที่กางออก, ที่ผายออก, เช่น อกผายไหล่ผึ่ง
4.
แสดงท่าทางว่าเป็นคนสำคัญหรือใหญ่โต, มักใช้ประกอบคำอื่น เช่น ทำผึ่ง นั่งผึ่ง วางผึ่ง.