เสีย

เสื่อมลงไป, ทำให้เลวลงไป, เช่น เสียเกียรติ เสียศักดิ์ศรี เสียชื่อ

สูญไป, หมดไป, สิ้นไป, เช่น เสียแขน เสียชีวิต เสียทรัพย์

ชำรุด เช่น ถนนเสีย ทางเสีย

ใช้ไม่ได้ เช่น เครื่องไฟฟ้าเสียหมดทุกอย่าง รถเสียกลางทาง

ยับเยิน, ย่อยยับ, เช่น ปีนี้ฝนแล้งจัดเรือกสวนไร่นาเสียหมด, เสียหาย ก็ว่า

บูด เช่น แกงหม้อนี้เสียหมดทั้งหม้อ, เน่า เช่น ผลไม้เข่งนี้เสียแล้ว

ไม่ดี เช่น ราขึ้น ขนมปังจึงเสียหมดทั้งแถว เธอดัดผมบ่อยเกินไป ทำให้ผมเสีย

จ่ายเงิน, ชำระเงิน, เช่น เสียภาษี เสียค่าโทรศัพท์

หมดทรัพย์สินไปเพราะการพนัน เช่น เสียไพ่ เสียม้า

ตาย เช่น เขาเสียไปหลายปีแล้ว

โบ

ทิ้ง เช่น ที่ขวากหนามอย่าเสียเกือก (สุภาษิตพระร่วง), เสียไฟเป่าหิ่งห้อย (ลอ).

ที่ไม่ดี เช่น นิสัยเสีย น้ำเสีย

พิการ เช่น ตาเสีย ขาเสีย

บูด เช่น อย่ากินแกงเสีย จะปวดท้อง.

คำประกอบท้ายกริยาหรือวิเศษณ์ เพื่อให้เน้นความหมายหรือให้เสร็จไป เช่น กินเสีย มัวไปช้าเสีย.

• spoil 
• be rotten 
• become corrupt 
• go bad 
• be void 
• addle 
• go haywire 
• be bad 
• decay 
• deteriorate 

• be out of order
• be inoperative
• break down
• be not working

• miss 
• lose 

• defray 
• pay 
• spend 
• expend 

• waste 
• use up

• be dead 
• die 

• spoiled 
• not working
• broken 
• out of order 
• off-line
• inoperable
• out of action 
• broken down
• off 

• rotten 

• [particle placed after a verb or at the end of a sentence]