เตียว
Romanization scheme
Значения слова в тайском толковом словаре
1.
น.
เรียกพลลิงจำพวกหนึ่งในเรื่องรามเกียรติ์ที่ใช้ผ้าตะบิดโพกศีรษะ ว่า เตียวเพชร
2.
เรียกตัวหนังใหญ่ที่สลักเป็นรูปลิงขาวจับลิงดำมัด เพื่อพาไปหาฤๅษี.
3.
ชื่อเพลงไทยประเภทเพลงหน้าพาทย์ ใช้บรรเลงต่อท้ายเพลงเชิดนอกในการแสดงโขน.
4.
ก.
มัดด้วยผ้าเตี่ยว, คาดให้แน่น, เช่น เตียวแขนมันไพล่หลัง (พระร่วง).
5.
ก.
เที่ยว, เดิน, เช่น ปล่อยวานรพัน- ธนาก็เต้าเตียวจร (บุณโณวาท).